SELF-COMPASSION, WORK-LIFE BALANCE, RESILIENCE, AND FAMILY SUPPORT IN RELATIONSHIP TO OCCUPATIONAL WELL-BEING OF ACADEMIC SUPPORT STAFF AT A UNIVERSITY

Abstract

This research aimed (1) to compare the occupational well-being of academic support staff across age groups, with a particular focus on early and middle adulthood, and (2) to examine the combined predictive power of self-compassion, work–life balance, resilience, and family support on occupational well-being among academic support staff in subgroups classified by early and middle adulthood as well as in the overall sample. The participants comprised 289 academic support staff selected through convenience sampling. Data were collected using a Likert-scale questionnaire. The reliability coefficients (Cronbach’s alpha) of the instruments ranged from .761 to .933. The statistical techniques employed for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, coefficient of variation, t-test, Pearson’s correlation coefficient, and multiple linear regression analysis. The results were as follows: (1) middle adults demonstrated significantly higher occupational well-being than early adults at the .001 level, and (2) self-compassion, work–life balance, resilience, and family support jointly predicted occupational well-being by 26.4% in the overall sample, 38.6% in the early adulthood group, and 16.7% in the middle adulthood group.

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบสุขภาวะในการทำงานของพนักงานสายสนับสนุนวิชาการที่มีช่วงวัยแตกต่างกัน และ 2) ศึกษาอำนาจการทำนายร่วมของตัวแปรอิสระ ได้แก่ ความกรุณาต่อตนเอง ความสมดุลระหว่างงานกับชีวิต การฟื้นพลังและการสนับสนุนจากครอบครัวที่มีต่อสุขภาวะในการทำงานของพนักงานสายสนับสนุนวิชาการทั้งในกลุ่มรวมและกลุ่มย่อยตามช่วงวัยผู้ใหญ่ตอนต้นและวัยผู้ใหญ่ตอนกลาง กลุ่มตัวอย่างคือ พนักงานสายสนับสนุนวิชาการ จำนวน 289 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบตามสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างและแบบวัดตัวแปรที่ต้องศึกษาซึ่งมีลักษณะเป็นมาตรประเมินค่า เมื่อนำไปทดลองใช้พบว่าแบบวัดในแต่ละตัวแปรมีค่าความเชื่อมั่นตั้งแต่ .761-.933 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์การกระจาย การทดสอบค่าที ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) สุขภาวะในการทำงานของพนักงานสายสนับสนุนวิชาการในวัยผู้ใหญ่ตอนกลางมากกว่าวัยผู้ใหญ่ตอนต้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2) ความกรุณาต่อตนเอง ความสมดุลระหว่างงานกับชีวิต การฟื้นพลัง และการสนับสนุนจากครอบครัวสามารถร่วมกันทำนายสุขภาวะในการทำงานได้ร้อยละ 26.4 ในกลุ่มรวม ร้อยละ 38.6 ในกลุ่มวัยผู้ใหญ่ตอนต้น และร้อยละ 16.7 ในกลุ่มวัยผู้ใหญ่ตอนกลาง