A STUDY OF THE COLLABORATIVE NETWORK BETWEEN THE OBSERVATION AND PROTECTION CENTER FOR CHILDREN AND YOUTH IN SAMUT PRAKAN PROVINCE AND THE ST. JOHN BOSCO UPPATHAM LEARNING CENTER

Abstract

This study aimed to (1) analyze the structure of the collaborative network between the Samut Prakan Juvenile Observation and Protection Center and the Saint John Bosco Learning Center, and (2) propose strategies for developing the network to promote education for children and youth in the criminal justice system. Using a qualitative approach, the study employed document analysis and in-depth interviews with administrators, teachers, and staff from both institutions. Key actors included the public sector’s Juvenile Observation and Protection Center, focusing on care and rehabilitation, and the non-public Saint John Bosco Learning Center, emphasizing education and life skills. Supporting actors such as the Department of Juvenile Observation and Protection, the Equitable Education Fund (EEF), and the Lifelong Learning and Career Promotion Association provided resources and expertise. Despite cooperation across geographical, policy, and operational levels, challenges included inconsistent management and unclear communication. Proposed strategies are (1) establishing shared goals through participatory workshops, (2) clarifying roles and responsibilities with a memorandum of understanding (MOU), and (3) enhancing communication with a centralized database and modern technologies to ensure effective alternative education for justice-involved youth system.

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ ได้แก่ (1) เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างของเครือข่ายความร่วมมือระหว่างสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จังหวัดสมุทรปราการ และศูนย์การเรียนเซนต์ยอห์นบอสโก อุปถัมภ์ และ (2) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือในการส่งเสริมการศึกษาสำหรับเด็กและเยาวชนในกระบวนการยุติธรรม การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิเคราะห์เอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลหลัก ซึ่งประกอบด้วย ผู้อำนวยการ หัวหน้าสถานแรกรับเด็กและเยาวชน นักวิชาการ ครูผู้สอน และช่างตัดผมจากสถานพินิจฯ รวมถึงบุคลากรจากศูนย์การเรียนเซนต์ยอห์นบอสโก อุปถัมภ์ ผลการศึกษาพบว่า โครงสร้างเครือข่ายความร่วมมือมีตัวแสดงหลักในภาครัฐ ได้แก่ สถานพินิจฯ ที่มีบทบาทดูแล ควบคุม และฟื้นฟูเด็กและเยาวชนในกระบวนการยุติธรรม และตัวแสดงหลักนอกภาครัฐ ได้แก่ ศูนย์การเรียนเซนต์ยอห์นบอสโก อุปถัมภ์ ที่มุ่งเน้นการจัดการศึกษาและฟื้นฟูทักษะชีวิต นอกจากนี้ ยังมีตัวแสดงสนับสนุน เช่น กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) และสมาคมการศึกษาตลอดชีวิตและส่งเสริมอาชีพ (ส.ก.ส.อ.) ที่ให้การสนับสนุนด้านทรัพยากรและองค์ความรู้ ความร่วมมือภายในเครือข่ายมีลักษณะการทำงานร่วมกันทั้งในมิติเชิงพื้นที่ นโยบาย และภารกิจ โดยมีผู้บริหารจากสถานพินิจฯ และศูนย์การเรียนฯ เป็นผู้ประสานงานหลัก อย่างไรก็ตาม พบข้อจำกัดด้านการบริหารจัดการที่ขาดความต่อเนื่องและการประสานงานระหว่างกันที่ไม่ชัดเจน แนวทางการพัฒนาเครือข่ายที่นำเสนอประกอบด้วย (1) การสร้างเป้าหมายร่วมผ่านการประชุมเชิงปฏิบัติการและการระดมความคิดเห็น (2) การพัฒนากติกาและขอบเขตความรับผิดชอบที่ชัดเจนผ่านการจัดทำข้อตกลงความร่วมมือ (MOU) และ (3) การปรับปรุงระบบการสื่อสารและการประสานงานโดยการนำระบบฐานข้อมูลกลางและเทคโนโลยีสื่อสารสมัยใหม่มาใช้ เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างต่อเนื่อง มีประสิทธิภาพ และตอบสนองต่อความต้องการของเด็กและเยาวชนในกระบวนการยุติธรรมได้อย่างเหมาะสมในระยะยาว