A NEED ASSESSMENT TO ALLOW THE DOCTOR TO END END-STAGE CANCER PATIENTS LIFE IN THAILAND.

Abstract

This thesis assesses the necessity of physician-assisted dying for terminal cancer patients in Thailand. The methodology combines in-depth interviews with 23 key informants and documentary research, where data were analyzed to compare stakeholder perspectives using Peter H. Rossi's needs assessment framework. The study finds that while legalizing PAD is not considered an immediate necessity, it warrants future consideration as a voluntary option for patients. This recommendation is supported by the escalating trend of cancer-related deaths, which increased from 84,073 in 2019 to 86,310 in 2023, a situation that is projected to worsen. Among stakeholders, most healthcare professionals, despite having divided opinions, are open to considering PAD as a future component of end-of-life care due to dynamic socioeconomic conditions. Policymakers largely view it as non-essential for now but are not opposed, underscoring the need for comprehensive research prior to any implementation. The study reveals significant disparities in palliative care. Documentary analysis indicates an average pre-death palliative care cost of 20,000 THB, excluding indirect expenses. Although patients can access care through Thailand's three main health schemes, the benefits are unequal. Disparities, in coverage such as hospital-only versus home-based care and inconsistent reimbursement rates can lead to variations in the quality of careวิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความจําเป็นในการให้แพทย์สามารถยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในประเทศไทย โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก มีผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 23 คน ประกอบกับการค้นคว้าทางเอกสาร โดยนํามาวิเคราะห์ เปรียบเทียบความเหมือน ความต่าง และความเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยใช้ทฤษฎีการประเมินความจำเป็นของ Peter H. Rossi ผลการศึกษาพบว่า ในปัจจุบันการยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายยังคงไม่มีความจำเป็น แต่ยังคงต้องมีการศึกษาสำหรับในอนาคต หรือถ้าหากมี ควรจะอยู่ในรูปแบบของการเป็นตัวเลือก เพราะจากแนวโน้มของปัญหามีสถานการณ์ที่จะเพิ่มมากขึ้น สังเกตได้จากสถิติสาธารณสุข ที่พบว่า ในปี 2562 มีผู้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งจำนวน 84.073 ราย ส่วนในปี 2566 มีผู้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งจำนวน 86,310 ราย จากความเห็นของผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียพบว่า บุคลากรทางการแพทย์ ที่ถึงแม้จะมีความเห็นทั้งด้วยและไม่เห็นด้วยต่อการยุติชีวิตผู้ป่วย แต่ส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่า ไม่ได้ขัดขวางกระบวนกล่าว เหตุเพราะด้วยสภาพสังคมและสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบันที่มีความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา การยุติชีวิตตัวเองของผู้ป่วยภายใต้ความช่วยเหลือของแพทย์ อาจจะเป็นหนึ่งในวิธีการดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายในอนาคต บุคลากรทางด้านนโยบาย ส่วนใหญ่มองว่าการยุติชีวิตผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายไม่ใช่เรื่องที่จำเป็น แต่ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะต่อต้าน เพียงแต่อยากให้ศึกษาจนครบถี่ถ้วนก่อน และผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย จากการศึกษาผ่านเอกสาร พบว่า ค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยในระยะสุดท้ายก่อนที่จะเสียชีวิต ค่าใช้จ่ายในการดูแลแบบประคับประคองเฉลี่ยอยู่ที่ 20,000 บาท ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายแฝงต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามถึงแม้ผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายจะสามารถเข้าถึงสิทธิ์การดูแลแบบประคับประคอง แต่สิทธิประโยชน์ที่ได้รับกลับไม่ได้เท่ากัน การเบิกจ่ายของผู้ป่วยจากทั้ง 3 สิทธิ์ก็มีอัตราการเบิกจ่ายที่ไม่เท่ากัน ทำให้คุณภาพในการดูแลอาจจะไม่เท่ากัน